با استناد به ماده 205 قانون آیین دادرسی مدنی، پرسش محوری این است که آیا اقرار وکیل علیه موکل بهمنزله شهادت بر اقرار است یا وکالت در اقرار؟ و آیا این اقرار علیه موکل نافذ است؟
در نشست قضایی مورخ 1383/04/06 در استان گلستان، هیئت محترم با اتکا به تبصره 2 ماده 35 قانون آیین دادرسی مدنی، تصریح نمودند که: سوگند، شهادت، اقرار و لعان در امور مدنی غیرقابل توکیل بوده و هرگونه اقرار وکیل علیه موکل خواه در محکمه یا خارج از آن، نسبتبه امور قاطع دعوا فاقد اعتبار است. مضافاً، چنانچه این اقرار متضمّن حقانیت طرف مقابل یا موجد ضرر برای موکل باشد، کلاً بلااثر و غیرقابل استناد است که این بیان، با مسأله 27 در «کتاب وکالت» تحریرالوسیله حضرت امام نیز همسو است. بااینحال، رویه قضایی موجود با لحاظ ملاحظات خاص، در مواردی که اقرار جنبه قاطعیت نداشته باشد، خصوصاً در امر کیفری، احتمالِ توجه بدان را منتفی نمیداند. وکلای ارجمند میبایست با تشیید مبانی دفاعی و رعایت اصل احتیاطِ حقوقی، در تنظیم دادخواست، لوایح، دفاعیات شفاهی و شکوائیهها دقتی فرامتنی را اعمال نمایند تا از پیامدهای انکارناپذیر چنین اقراری مصون بمانند.
حامد خلیلی پاشا
حامد خلیلی پاشا
16 دی 1404