دعوای طاری، دعوایی است که در اثنای رسیدگی به دعوای اصلی، از طرف خواهان، خوانده یا شخص ثالث مطرح میشود.
دعاوی طاری در سه قالب هستند که عبارتند از: دعوای تقابل، دعوای جلب ثالث و دعوای ورود ثالث. البته دعوای اضافی نیز در دل دعاوی طاری قابل طرح است.
یک دعوای اضافی
مستند به ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی، اغلب حقوقدانان افزایش خواسته را ناظر بر افزایش خواستهای که در دادخواست تصریح شده است، میدانند؛ در حالی که اگر خواهانی که دادخواست خلع ید مطرح کرده بخواهد دعوای اجرتالمثل اضافه کند، موضوع از مصادیق صدر ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی خارج است و خواسته اجرتالمثل جدید بوده و از جنس خواستهای که در دادخواست اصلی مطرح شده است، نمیباشد.
رویه این است که باید در قالب یک دعوای جدید، دادخواست اجرتالمثل را مطرح نموده و تقاضای رسیدگی توأمان به دعوای خلع ید و اجرتالمثل را مطرح نمود. اما رویه دیگری نیز وجود دارد که در جلسه اول رسیدگی به دعوای خلع ید، تقاضای رسیدگی به دعوای اجرتالمثل نیز مطرح شود.
معصومه افراسیابی