تفاوت میان تعهد به نفع ثالث، تعهد به فعل ثالث و تملیک به نفع ثالث در این است که در تعهد به فعل ثالث و تملیک به نفع ثالث، قبول ثالث الزامی است. زیرا نمیتوان بدون موافقت او، تعهدی بر عهدهاش قرار داد یا حقوقی برای او ایجاد کرد که منجر به ضرر او شود، مگر اینکه او این شرایط را بپذیرد.
از آنجا که ایجاد تعهد به فعل ثالث نیازمند قبول اوست، ثالث وارد فرآیند توافق و انعقاد قرارداد میشود. بنابراین این موضوع به اصل نسبی بودن قراردادها تأکید میکند. در تملیک به نفع ثالث نیز، هرچند این اقدام به نفع ثالث است، اما بدون رضایت و قبول او نمیتوان او را مالک مالی کرد. بنابراین، تحقق تملیک به نفع ثالث بدون پذیرش او امکانپذیر نیست و این هم به اصل نسبی بودن قراردادها تأکید دارد.
برخلاف دو تاسیس مزبور، تعهد به نفع ثالث استثناء اصل نسبی بودن قراردادهاست و در آن قبول ثالث لازم نیست.
امین ابوالحسنی